خستگی مادر

ایجاد حفظ آرامش در والدین برای بهبود روابط با فرزندان

آرامش خود را از دست ندهید. برای خود استراحتی در نظر بگیرید. مادر بودن یک شغل تمام وقت است. دائماً به وجود شما نیاز است. پس به خود استراحتی بدهید، حتی اگر به این معنا باشد که کوچولویتان قدری گریه کند. بدون شک شما گاهی نیاز دارید فرصتی برای خود داشته باشید. در ادامه توصیه‌هایی برای خروج سالم شما از این وضعیا ارائه می‌شود.

 

کار منزل

اندوهگین نباشید. خلق و خوی شما بر نوزادتان تاثیر گذار است. اگر خسته و کسل باشید، او نیز کسل خواهد شد. نمی‌خواهید یا نمی‌توانید فرزندتان را به حال خود رها کنید، در حالی که کارهای زیاد دیگری، مثلاً انداختن لباسها در ماشین لباسشوئی داری؟

روش ترتیب کارها را بیاموزید. از اینترنت یا تلویزیون مطالب زیادی را می‌توانید یاد بگیرید و یا به کتابخانه بروید و یک کتاب ” راهنمای بی تجربه‌ها” به امانت بگیرید.

رها کردن کودک

از موقعیت فاصله بگیرید

کودک به هیچ وجه آرام نمی‌شود؟ احساس می‌کنید به مرحله انفجار رسیده‌اید؟ کودک را زمین بگذارید. اگر همه کارهای ممکن را انجام داده‌اید ولی کودک هنوز گریه می‌کند، اجازه ندهید ناامیدی و درماندگی بر شما غلبه کند. کودک را در تختش بگذارید و در اتاقش راببندید. ده دقیقه دراز بکشید و موسیقی گوش کنید، یا به کیسه بوکس مشت بزنید و یا هر کاری که به آرام شدن شما و کاهش فار روحی کمک می‌کند. با کمی شانس، بچه بر اثر گریه به خواب فرو می‌رود، در غیر اینصورت، حالا شما دیگر شرایط بهتری برای آرام کردن او دارید. به پرستارها هم استفاده از همین روش را توصیه کنید.

من شخصاً همیشه به پرستارهای فرزندانم میگفتم: ترجیح میدهم او ا روی تختش بگذارید و اتاق را ترک کنید تا اینکه عصبانی شوید.

فکر کنید اگر مراقبان کودکان فرصتی برای تمدد اعصاب و آرام شدن به خود داده بودند، چند کودک تکان داده شده می‌توانستند جان سالم به در ببرند؟

برای قدم زدن به بیرون بروید

بیرون بروید. کودک را به فرد دیگری بسپارید. کفش راحتی به پا کنید و از در بیرون بزنید. بیرون نرفتن از منزل و باقی ماندن در همان حال و احوال نامناسب خیلی ساده‌تر است. عذر و بهانه بیش از حد خسته بودن، بسیار ساده‌تر است. اما حتی در حال نامساعد بودن هوا و باریدن باران، هنگام بیرون بودن از خانه، از حال خوشی که پیدا کرده‌اید شگفت زده خواهید شد و وقتی با اعصابی آرام به منزل برگردید، حال شما از این هم بهتر خواهد شد.

تغذیه مناسب داشته باشید

خوردن آخرین تکه نان و باقی مانده ساندویچ فرزندتان و سپس فراموش کردن تهیه غذا برای خودتان، بسیار وسوسه انگیز است. اما برای خودتان غذای مورد علاقه خود را تهیه کنید، حتی اگر یک سالاد باشد، و بدون عجله و شتاب ان را صرف کنید. به عنوان پدر یا مادر در این شرایط مشغولیات و کارها و وظایف شما بیش از هر زمان دیگری است و فظ قدرت و توان خودتان بسیار ضروری است. صرف نکردن صبحانه و همچنین ناهار و سپس هله هوله‌ای سردستی خوردن بعد از به خواب رفتن فرزندانتان بسیار ساده است، ولی این روش تغذیه نه تنها موجب ایجاد ناراحتی معده می‌گردد، بلکه برای سلامتی شما مضر است و باعث افزایش وزن می‌گردد. روزانه سه وعده غذای متعادل صرف کنید تا احساس و وضع جسمانی بهتری داشته باشید.

خواب کافی

به اندازه کافی بخوابید

آخر هفته‌ها با همسرتان قرار بگذارید کدام یک از شما همراه فرزندتان زود از خواب بیدار شود. نمی‌دانید چند دقیقه بیشتر ماندن در رختخواب چه اندازه به شادابی بیشتر شما کمک خواهد کرد. یک دوش لذت‌بخش بگیرید تا از شعف سرشار شوید و روز خوبی را شروع کنید.

یک مکان اختصاصی فقط برای خود شما

مکانی را تنها به خوتان اختصاص دهید. فرزندانتان اتاق و محل بازی مخصوص به خود را دارند. پدر هم ممکن است دفتر کاری برای خودش داشته باشد و یا حتی در پاکینگ و زیرزمین منزل به کارهای مورد علاقه‌اش بپردازد.

برای محل اختصاصی خود صندلی بزرگی پیدا کنید- مبلهای دست دوم راحت، بهترین انتخاب هستند- چراغ مطالعه‌ای و مکان گرم و راحتی برای کتاب خواندن پیدا کنید. می‌توانید در حیاط منزل خود نیز گوشه‌ی دنجی برای خود ایجاد کنید. بگذارید بچه‌ها در حالی که شما به حال خود هستید بازی کنند. بگذارید همه بدانند زمان نشستن و استراحت شما بر روی این صندلی یا مبل راحتی بسیار برایتان محترم است. کودکان می‌توانند ده دقیقه با خود بازی کنند و اشکالی ندارد درخواستشان برای خوراکی بی پاسخ بماند.

راهبردهای دراز مدت

وقتی فرزندتان به سنی رسید که بتوانید او را به دست پرستار بسپارید و خود نفسی تازه کنید، او را عادت دهید در طول هفته زمان کوتاهی برای خود داشته باشید. گفتگو و تبادل نظر هفتگی با دوستان بزرگسال درباره مسائل مورد علاقه‌تان بدون حضور کودکان، اهمیت زیادی دارد. می‌توانید در کلاس مورد علاقه‌تان شرکت کنید، در محله‌تان داوطلبانه مسولیتی را برعهده بگیرید. با دوستانتان یک شب از منزل بیرون بروید یا شب مخصوص مامان با زنانی که شرایطی مشابه با شما دارند، ترتیب بدهید. صورت کوچولوی شیرین شما که هنگام بیرون رفتن از خانه در رختخوابش گذاشته بودید، بعد از یک استراحت چند ساعته، شیرین‌تر و زیباتر نیز به نظر خواهد رسید.

غرش کنید ولی فریاد نزنید

پدری می‌گفت هنگام عصبانیت، به جای فریاد زدن مثل یک خرس غرش می‌کرده است!  (چه کسی کف آشپزخانه شکر ریخته است؟ ) واکنش خیلی بهتر و کنترل شده تر نسبت به فریاد زدن و به راه انداختن دعوا به خاطر شلختگی است. این نوع واکنش، شرایط را کمی جالب توجه و بامزه می‌کند، بدون اینکه ترسناک و مرعوب کننده باشد. چون به هر حال، همه ما تمایل داریم فرزندانمان دریابند ریختن شکر روی کف آشپزخانه آن هم با قصد و غرض، کار اشتباهی است نه اینکه برای همیشه از ما بترسد.

دوباره تلاش کن

آیا هنگام که کودکی خود این اصطلاح را فریاد زده‌اید؟ اصطلاح “دوباره تکرار کن” را می‌گویم. حالا آن را به عنوان یک بزرگسال آزمایش کنید. نفس عمیقی بکشید، اندکی راه بروید و سپس دوباره به حالت قبلی برگردید. بگذارید یکبار دیگر امتحانش کنیم، من معمولاً وقتی این جمله را به زبان می‌آورم که متوجه شوم عصبانیتم از حد گذشته و فریادم غیر قابل کنترل شده است. وقتی اوضاع بهم می‌ریزد، همه ما به زمانی برای آرام شدن نیاز داریم- نه فقط والدین بلکه حتی کوچولوها. پس به خوتان استراحت بدهید، استراحتی که طی آن همه افراد خانواده در حالی که به اندازه طول یک دست از یکدیگر فاصله دارند، نشسته و کتاب یا مجله می‌خوانند یا با اسبای بازی و عروسک خود بازی می‌کنند. حتی فقط ۵ دقیقه آرامش نسبی، فضای بهتری را در خانواده ایجاد می‌کند. سپس همه با هم می‌توانید دوباره آزمایش کنید.

دویدن

یک دور بدوید

آیا همه از دست هم ناراحت و عصبانی هستید؟ برای رفع این حالت، اگر فرزندانتان به اندازه کافی بزرگ هستند، همگی باهم دور خانه بدوید ( یا در حیاط و یا حتی در پارک) آنچه ابتدا یک تنبیه به نظر می‌رسد، در انتها به یک بازی و دویدن تفریحی و شادی آور برای بدست آوردن مثلاً آخرین بستنی چوبی  موجود در فریزر، می‌شود.

گاهی کمبود فعالیت بدنی و ورزش موجب ذخیره شدن انرژی در کودک می‌شود. پس بدوید تا انرژی کودکتان آزاد شود و با این ورزش و فعالیت خود شما هم آن قدر به نفس نفس می‌افتید که دیگر نمی‌توانید سرشا داد بزنید.

منبع: کتاب راهکارهای نهایی(۴) گریه کردن

نویسنده: میشل کندی

 مترجم: زهرا جعفری