دلایل خشونت در مدارس

دلایل بروز خشونت در مدارس و راههای مقابله با آن

روش صحبت کردن با کودکان در مورد خشونت در مدارس

ملت آمریکا با بروز خشونت در مدارس این کشور در طول چند سال گذشته شاهد عینی این خشونتها هستند. وقتی چنین حادثه اسف باری رخ می‌دهد والدین و فرزندان آنان را با جزئیات هر چه تمام‌تر در تلویزیون مشاهده می‌کنند. این برنامه مثل تماشای یک فیلم سینمایی نیست، بلکه چنین خشونت‌هایی واقعی و ترسناک هستند. اگر بچه‌های شما به اندازه کافی درباره درک موقعیت مسن هستند ضرورت دارد در مورد آنچه که قصد دیدن ایشان را دارند و با آنها گفتگو کنید.

 در مورد حقایق این تراژدی با آنها گفتگو کنید، اما نسبت به رشد هیجانات کودکان خود هم حساس باشید. تصاویر را به آنها توضیح دهید که برای درک موقعیت رخ‌داده موثر است. ببینید که آیا کودکان شما هم از لحاظ هیجانی به اندازه کافی رشد کرده‌اند که بتوانند توضیحات مربوط به جزئیات فیلم را بشنوند و تحت تأثیر آن واقع نشوند؟ اگر می‌بینید که این جزییات بر آشفتگی روانی آنها می‌افزاید جزئیات فیلم را به آنها توضیح ندهید. به ویژه اگر این جزئیات واضح هم نباشند. کودکان خود را تشویق کنید تا در مورد آنچه که دیده‌اند و احساس می‌کنند برایتان صحبت کنند. نگرانی‌ها، دلواپسی‌ها و ترس‌های آنها را تشخیص دهید و درک کنید. در مورد احساسات و ترسهای خودتان هم صادق باشید. به آنها بگویید که کسی دقیقاً نمی‌داند که چرا این حادثه‌های غم انگیز رخ می‌دهند، اما معمولاً به این دلیل بروز می‌کند که کسی در این مواقع ناراحت و عصبانی است. به آنها بگویید که وقتی بعضی از مردم عصبانی می‌شوند کنترل خود را از دست می‌دهند و می‌خواهند به دیگران آسیب برسانند اما چنین رفتاری اصلاً درست نیست.

به کودکان خود آرامش و امنیت ببخشید. به آنها اطمینان دهید که معلمان و رئیس مدرسه آنها هر کاری که بتوانند انجام می‌دهند تا مدرسه برایشان جای امنی باشد. به فرزندان خود در مورد کاری که برای تامین امنیت در منزل برایشان انجام می‌دهید گفتگو کنید.

 کودکان و آسیب‌های روانی

  آسیب روانی برای هر فرد در هر زمانی می‌تواند اتفاق افتد. خشونت در مدارس آسیب زا هست. حوادث طبیعی، تصادفات جاده، خودکشی و مرگ و سیل، آسیبهای روانی هم همینطور.  این حوادث در کودکان استرس و اضطراب شدیدی را به وجود می‌آورند. هر کودکی در برابر این حوادث واکنش هیجانی متفاوتی از خود نشان می‌دهد. بعضی کودکان در این مواقع عصبانی می‌شوند و طغیان می‌کنند اما بعد دیگر گوشه‌نشین می‌شوند. بسیاری از کودکان کم سن سال دچار جویدن ناخن یا شب ادراری می‌شوند. کودکان زیادی هم به کابوسهای شبانه، از دست دادن اشتها و بدخوابی گرفتار می‌شوند. این واکنش‌ها ممکن است هفته‌ها و ماه‌ها طول بکشد و سالیان سال به طور دوره‌ای بروز کند.

والدین منبع اصلی تامین امنیت و ایمنی کودکان هستند تا آنها بتوانند با این حوادث و هیجانات سازگاری لازم را کسب کنند. با صحبت کردن در مورد احساسات خود حمایت لازم از کودکان را عملی کنید. چنین کاری از طرف شما به کودکان کمک خواهد کرد تا آنها نیز بتوانند درباره خشم، سوگواری و اندوه خود با شما حرف بزنند. دانستن اینکه چه چیزی باید گفته شود کار آسانی نیست. هر وقت دیدید که دچار شک هستید کودکانه‌تان را در آغوش بگیرید و به آنها بگویید که وضعیت پیش آمده برای هر دوی شما غم‌انگیز است. اگر یقین دارید که کودک با وجود تلاش‌های زیاد شما نتوانسته خود را با حادثه پیش آمده منطبق سازد در این صورت، صحبت کردن با سایر والدین و یا با معلم کودکان مفید خواهد بود. بسیاری از کودکان روزها و هفته‌ها تحت تأثیر انواع حوادث و خشونت در مدارس قرار می‌گیرند. اگر می‌بینید که واکنش رفتاری کودک شما نسبت به این گونه حوادث وحشتناک هفته‌ها ادامه یافته است و یا به صورت دوره‌ای وحشت خود را بروز می‌دهد به متخصص رجوع کنید.

 چرا کودکان به خشونت در مدارس روی آورده‌اند؟

  خشونت به شکل سرگرمی و تفریح در آمده است. انجمن روانشناسان آمریکا گزارش می‌کنند که کودکان تا سن ۱۸ سالگی، ۱۶ هزار قتل و ۲۰۰ هزار عمل خشونت آمیز را از طریق تلویزیون یا فیلم و مشاهده می‌کنند. در بسیاری از این برنامه‌ها تصاویر به شکل گرافیکی و واضح و آشکار بوده که در آنها خشونت مورد تمجید قرار می‌گیرد و خشونت طلب‌ها پاسخگوی اعمال خود نیستند و مورد تنبیه قرار نمی‌گیرند. وقتی کودکان در معرض چنین فیلم‌هایی قرار می‌گیرند باورشان نمی‌شود که خشونت کار معمولی است و کودکان حتی بر این باورند که خشونت طرز رفتاری درست و معقول و بهترین راه حل است.

 بازی ویدئویی می‌تواند کودک را خشونت طلب بار بیاورد.  بسیاری از این بازی‌های ویدیویی حتی به کسانی که افراد را می‌کشند جایزه می‌دهند! در اینجا نیز کودک یاد می‌گیرد که شلیک کردن و کشتن فردی امری است قابل قبول که سرگرمی هم به شمار می‌آید! درست نیست که بگوییم دیدن خشونت در رسانه‌ها همه کودکان را به یک شیوه تحت تاثیر قرار می‌دهد. بعضی از کودکان کمتر و برخی دیگر بسیار آسیب پذیر هستند. بعضی از کودکان به این دلیل که خود در منزل مورد خشونت قرار گرفته‌اند و قربانی شده‌اند بسیار آسیب بپذیرند و به وسیله رسانه‌ها تحت تاثیر قرار می‌گیرند.

راههای کنترل کودکان خشونت طلب

 شما چه کارهایی می‌توانید انجام دهید؟

 میزان خشونت در مدارس و زندگی کودکان را به حداقل ممکن برسانید. قبل از اینکه کودکان فیلمی را ببیند، خودتان آن را مورد بررسی و مشاهده قرار دهید. اگر در مورد محتوای برنامه تلویزیونی مطمئن نیستید به همراه کودک آن را ببینید. اگر می‌بینید که برنامه تلویزیونی خشونت آمیز است، فوراً کانال تلویزیونی را عوض کنید. بسیاری از والدین نظرم را در مورد برنامه‌های کشتی حرفه‌ای که از تلویزیون پخش می‌شوند می‌پرسند، این برنامه‌ها خیلی شهرت دارد و کودکان تمایل دارند آنها را تماشا کنند. نظر من در مورد این  نوع برنامه‌ها آن است که هیچ خاصیتی برای کودکان ندارند و کودکان نباید به تماشای آنها بپردازند. بهترین معیار برای پی بردن به اینکه آیا برنامه تلویزیونی برای بچه‌ها خوب است یا نه این است که ببینید آیا کودکان بعد از تماشای آن به تقلید خشونت می‌پردازند یا خیر.

علامتهای خطر خشونت طلبی در کودکان

علامت‌های خطر را بدانید تهدید می تواند کلامی و غیرکلامی باشد. بعضی از کودکان تصاویر خشونت را اصلاح می‌کنند. تمامی تهدیدها باید جدی گرفته شود. کودکانی که تغییرات ناگهانی در خلق و خوی خود نشان می‌دهند ممکن است خشونت طلب بار بیایند. به احتمال زیاد کودکانی که مجذوب خشونت‌های رسانه‌ای می‌شوند، در آینده خشونت طلب خواهند شد. کودکانی که نسبت به حیوانات خشونت روا می‌دارند  در معرض خطر استفاده از خشونت در برابر یکدیگر نیز هستند. اگر یکی از این علائم را در کودک خود می‌بینید به سرعت وارد عمل شوید. متخصصی را پیدا کنید که بتواند به کودک شما کمک کند. اگر سلاحی در منزل دارید آن را در جای امنی پنهان و قفل کنید تا کودک توان دست یابی به آن را نداشته باشد.

  راه‌های مناسب برای بهبود ارتباط بین فرزندان و والدین

همیشه و در همه حال در ارتباط با کودک خود به ویژه در دوران نوجوانی هوشیار باشید. به این دلیل که نوجوانان می‌گویند که دیگر نیازی به شما ندارند. مسئولیت را از خود سلب نکنید کودکان پانزده ساله به اندازه کودکان پنج ساله به نظارت نیاز دارند. حداقل هفته‌ای یک بار با هر یک از کودکان خود قرار ملاقاتی داشته باشید برای خوردن بستنی و گفتگو با آنها بیرون بروید. لازم نیست که حتماً بحث‌های شما متفکرانه و فیلسوفانه باشد هر گفتگوی ساده و دوستانه می‌تواند رابطه شما را با فرزندانتان حفظ کند.

 اهمیت درست و خوب بودن را برای بچه‌های خود گوشزد کنید. وقتی می‌بینید که همکلاسی آنها دچار دردسر شده است به کمک آنها بشتابید. کلمه مهرآمیز یا حتی یک سلام علیک ساده می‌تواند احساس بهتری به او بدهد. بسیاری از کودکان چون احساس تنهایی می‌کنند افسرده و ناراحت هستند. با گوش دادن به حرفهای بچه‌ها و صحبت کردن با آنها می‌توانید جلوی خشونت طلب بودن آنها را بگیرید و میزان خشونت در مدارس را کاهش دهید. به کودکان خود متذکر شوید که به محض مشاهده‌ی دوستی که به دردسر افتاده است بزرگسالان را مطلع کند تا به او کمک کنند.

 ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که در آن هوش هیجانی اهمیت زیادتری نسبت به هوش ذهنی پیدا می‌کند. به کودکان خود بیاموزید که تصمیم گیرندگان خوبی هستند و احساسات خود را به خوبی کنترل کنند و احساسات دیگران را هم پذیرا باشند. مسلط بودن به این مهارت به کودکان کمک خواهد کرد تا دید عمیق‌تری نسبت به مسائل پیدا کنند و از حس اعتماد به نفس بیشتری برخوردار باشند و بتوانند مسائل مشکلات خود را بدون توسل به زور و خشونت به راحتی حل نمایند.

منبع: کتاب چگونه با کودک خود رفتار کنیم؟

 نویسنده: دکتر سال سیور

 مترجم: جواد شافعی مقدم