دوران مدرسه

نکاتی درباره دوران مدرسه فرزندان

دنبال مدارس مناسب موجود بگردید.

اگر چه ممکن است تعداد مدارس مناسب محدود باشد. اطلاعیه‌ها و شبکه‌های اینترنتی مربوط به مدارس را نگاه کنید و آخرین گزارشات بازرسین و نتایج آزمون‌های آنها و از همه مهمتر نظر دانش آموزان و اولیا نسبت به مدارس را جویا شوید. چراکه دوران مدرسه و مکان آن در رشد و پرورش فرزندان بسیار مهم است. درخواست کنید که در یک روز عادی از مدرسه مورد نظرتان دیدن کنید و با قرار قبلی از یکی از پرسنل مدرسه بخواهید همه جا را به شما نشان دهد. لیستی از مطالبی که در انتخاب مدرسه برای شما مهم است تهیه کنید و سپس کنترل کنید که آنچه شما می‌خواستید با آنچه که دیده‌اید مطابقت دارد. تفاوت بین اولیا و مربیان را مشخص کنید. مطمئن شوید که فرزندتان میداند ‌که وظیفه شماست که به آنها بگویید چگونه رفتار کنند و این وظیفه ممکن است گزارش قابل توجهی از مطالب را به والدین دهند. برای کودک روشن کنید که  در دوران  مدرسه  این وظیفه معلمین نیست که کار شما را انجام دهند. 

به اندازه کافی برای رسیدن به مدرسه وقت بگذارید.

 در شروع روز وقت مناسبی برای آماده شدن بگذارید. کودکی که از اول صبح با عجله بیدار شده و تحت فشار قرار گرفته، نسبت به کودکی که به اندازه کافی  برای جمع و جور کردن خودش وقت داشته در طول روز خسته و عصبی می‌شود. این نکته‌ای است که در تمام دوران مدرسه باید فرزندانمان با کمک ما رعایت کنند. خود شما هم از اینکه از اول صبح خواهید نق بزنید خلاص می‌شوید. ده دقیقه از خواب خود را فدای یک شروع خوب و آرام در صبح کنید.

نیازهای کودک را شناسایی و مورد توجه قرار دهید.

 اگر فکر می‌کنید که فرزندتان نیاز آموزشی یا توانایی خاصی دارد یا در دوران مدرسه دچار مشکلی مانند دیسلکشن (عدم توانایی در خواندن و نوشتن به دلیل مشکلات ذهنی) یا دیسپرکشن (عدم توانایی فکر کردن و طراحی و عمل کردن) است که نیاز به حمایت آموزشی ویژه‌ای دارد. این مسئله را با مسئولین مدرسه در میان بگذارید و از آنها بخواهید این مشکل را بررسی کنند. اگر مشکل خاصی مشخص گردید می‌توانید از اولیای مدرسه بخواهید راه حلی برای رفع این نیاز در دوران مدرسه کودکشان  مطرح کنند.

هر کاغذ که فرزندتان از طرف مدرسه می‌آورد را مورد توجه قرار دهید.

 اغلب به دلیل عدم پاسخگویی سریع به این‌گونه نامه‌ها شما فرصت خوبی را از دست می‌دهید. اگر شما در یک جلسه انجمن اولیا شرکت نکنید برای فرزندتان زیاد مهم نیست، اما اگراو یک اردوی گروهی را از دست بدهد قلبش می‌شکند و دلیل آن هم شما هستید که رضایت‌نامه را ارجاع نداده‌اید. خوب است که در دوران مدرسه به این نکته بسیار توجه کنید که همیشه جیب یا کیف کودک خود را بگردید تا مبادا چیزی را فراموش کرده باشد.

اهمیت مدرسه

هر موقع لازم است تشویق کنید.

 از تشویق امتناع نکنید. اگر فکر می‌کنید معلم فرزندتان کارش را خوب انجام می‌دهد، یک سفر علمی را به خوبی برگزار کرده یا یک مطلب را ماهرانه آموزش داده است او را مطلع سازید. همه ما نیاز به تشویق داریم. این کار باعث می‌شود اگر در روزهای بعد انتقادی به کار معلم داشتید از انتقاد شما رنجیده خاطر نشود و همچنین باعث می‌شود در دوران مدرسه ارتباط صمیمانه‌ای با معلم فرزندتان برقرار کنید. به شرط اینکه سعی کنید فاصله را طوری حفظ کنید که بتوانید در موقع نیاز نگرانی‌های خود را ابراز کنید.

با مدرسه همکاری کنید.

تلاش کنید در دوران مدرسه فرزندتان در امور مدرسه مشارکت داشته باشید، حتی اگر مشغله زیادی دارید سعی کنید بعضی از مسئولیت‌ها را به عهده بگیرید. به فرزندتان نشان دهید که مدرسه او برای شما مهم است. اگر در بحبوحه کار مجبور شدید کاری در مورد مدرسه فرزندتان انجام دهید، مثلاً در سخنرانی‌ها، جلسه انجمن اولیا شرکت کنید، با این فرصت مانند یک تعطیلی برخورد کنید. سعی کنید از هر فرصتی برای گذراندن اوقات فراغت خود با فرزندتان استفاده کنید. سعی کنید در دوران مدرسه حمایت خود را از فرزندتان در محیط مدرسه اعلام کنید. اما مراقب باشید چه می‌گویید یا چگونه منظورتان را به دیگران منتقل می‌کنید، فریاد زیاد در طول مسابقه می‌تواند موجب حواس پرتی سایر شرکت‌کنندگان شود و برای فرزندتان مایه خجالت گردد.

فرزند شما در کدام کلاس است.

 جزییات لازم را در مورد فرزندتان به خاطر بسپارید و اگر این کار را نکنید ممکن است رفتار ناپسندی از خود نشان دهید و احساسات کودک را جریحه‌دار کنید. سعی کنید چیزهایی را که برای کودک در دوران مدرسه مهم است به خاطر بسپارید. نظر شما در مورد معلم فرزندتان هرچه باشد آن را ناشیانه مطرح نکنید اگر احترام متقابل رعایت و تغییری در رفتار فرزند شما یا کیفیت تدریس معلم ایجاد نخواهد شد.

اگر در دوران مدرسه به هردلیلی  فرزندتان تکالیفش را انجام نداده و یا خسته است و یا خواهر و برادرش به مدرسه نمی‌روند یا به هر دلیل غیر قابل قبولی اجازه ندهید کودک به مدرسه نرود، وگرنه هر روز باید برای به مدرسه رفتن او بحث کنید. کودک دفتر یادداشت تکالیف روزانه دارد از او بخواهید کارهایی که باید انجام دهد را به طور کامل و خوانا بنویسید. اگر کودک در دفتر خود فقط کلیات را بنویسد به سختی می‌توان به او کمک کرد، ولی در صورتی که  وظایف و تکالیف با دقت نوشته شوند کودک بهتر می‌تواند بر روی کارهای خود تمرکز کند. در دوران مدرسه فرزندتان، هر شب دفتر یادداشت او را کنترل کنید و در صورت لزوم آن را امضا کنید.

اهمیت مرتب بودن تکالیف

 هیچ معلم یا ناظری دوست ندارد به تکالیف کثیف و به هم ریخته نمره دهد. مراقبت کنید که کودک تلاش معقولی برای ارائه تکالیفی که تا حد ممکن منظم است به خرج دهد. زیاد به کودک فشار نیاورید.  از چهره‌های مطرح جهان امروز کسانی بوده‌اند که توانایی‌های کمی از آنها در دوران مدرسه دیده شده است. تا زمانی که فکر می‌کنید فرزند شما تلاش می‌کند و تمام سعی خود را به خرج می‌دهد شما هم از روند فراگیری او حمایت کنید. سعی کنید از هر آنچه که او به دست می‌آورد راضی باشید.

مدرسه نباید به اعتماد به نفس فرزند شما لطمه وارد کند. اگر فکر می‌کنید معلم از طرف مقامات بالا یا سایر بچه‌ها یا معلمین دیگری یا سرعت کار یا ماهیت کار تحت فشار است با او در این مورد صحبت کنید.

مدیریت کیف و لوازم التحریر کودک

 بعد از مراجعت  از مدرسه همیشه از کودک سوالات تکراری نپرسید زیرا ممکن است شما هم جواب تکراری بشنوید و از مسائل مشکلات جدید خبردار نشوید و جزء وظایف او قرار دهید که بعد از ورود به منزل در دوران مدرسه وسایل مورد نیازش را به ترتیب نیاز در کیف دستی مخصوص لوازم التحریر و در اتاق خودش به صورت منظم قرار دهد.

در انتخاب کیف مدرسه کودک دقت کنید.

 در صورتی که قصد انتخاب کیف دارید به دنبال کیفهایی به شکل کوله پشتی که دارای ساختار نسبتاً سفت با پشتی که از مواد نرم و دارای بند است بروید. این کیفها را راحت‌تر می‌توان به پشت گذاشت و برداشت. کتاب‌ها را مانند کیسه در داخل آن نریزید آنها طوری طراحی شده‌اند که فشار به طور مساوی در همه جای کیف پخش شود و فشاری به پشت نمی‌آورند به دنبال این باشید که به طور ویژه مورد تایید سازمانهای ذیربط باشند.

 به کودک سفارش کنید، وسایلی را به  مدرسه ببرد یابه سایرین قرض بدهد که تحمل از دست دادن آنها را دارد.

منبع: کتاب هزار نکته مهم برای تربیت فرزند

 نویسنده: پگی وانس

 ترجمه: محمد جعفر کندی