کارهای خانه

راه‌های مشارکت دادن پسرها در انجام کارهای خانه

کارهای خانه، پسرها را برای زندگی مستقلانه آماده می‌کند.

برای پسر درست نیست که بلافاصله از کنار مادر، در کنار همسر قرار گیرد. یکی دو سال زندگی مستقل قویاً توصیه می‌شود. در طول این زمان او گاهی نیاز دارد کارهای خانه را با مسئولیت خودش انجام دهد. اتو بزند، جاروبرقی بکشید و چیزی برای خوردن آماده کند. این مهارت‌ها باید در طول سال‌های اول شکل گیری بچه‌ها آموخته شوند تا مبادا در یادگیری جدی‌تری در امور کارهای خانه‌داری ناتوان باشند.

در اواخر نوجوانی این مهارتها نقش حیاتی در رشته‌هایی دیگر نیز بازی می‌کنند. مهارت‌های خانه داری عامل ارتباطی بین پسرتان و همسرش خواهد بود. به عنوان قانون کلی اگر می‌خواهید پسرتان بقیه زندگی‌اش را در خانه شما بماند، برایش بپزید، بشویید و نظافت کنید. حتی ازدواج نمی‌تواند مشکلات مربوط به کارهای خانه داری فرزندتان را برطرف کند. زنی که بالاخره پسرتان در این دنیای مدرن با او پیوند می‌یابد، مایل نیست کلفت خانه او باشد. احتمال متمایز و مشخصی وجود دارد که او باید سهم خود را در طول زندگی انجام دهد.

عزت نفس

 برای مدت‌ها مردم مفهوم عزت نفس را طوری دیگر در نظر می‌گرفتند آنها تصور می‌کردند که عزت نفس به معنای با استعداد بودن، عالی به نظر رسیدن و داشتن کفش‌های کتانی مد روز است. بهترین منبع عزت نفس در واقع انجام کارهای مفید است. توانایی غذا پختن، اتو کشیدن، مراقبت از حیوانات خانگی، کوتاه کردن چمن برای پول درآوردن و خریدن یک کامپیوتر و داشتن کار نیمه وقت همگی من و افتخار ماندگار فرد به شمار می‌رود؛ ما باید به بچه‌هایمان فرصت‌های زیادی بدهیم تا توانایی‌هایشان را به کار گیرند.

به عنوان راهنمایی ما پیشنهاد می‌کنیم که تا ده سالگی پسرتان به او آموزش بدهید که هر هفته یک شب خودش به تنهایی شام را آماده کند. شاید تنها آماده کردن یک سالاد ساده کافی باشد. پسرتان را وادار نکنید زودتر از نه سالگی با آب داغ سر و کار داشته باشد. چون بچه‌ها در این سن هنوز توانایی ندارند به خوبی از پس آن برآیند. بهتر است کارهای خانه داری را زیر نظر خود و با احتیاط کامل به او آموزش دهید. کارهایی مانند پوست کندن، شستن، تمیز کردن و کارهای دیگر برای کمک کردن را به آنها واگذار کنیم. پسرهای کوچک از حدود پنج سالگی باید شروع به چیدن میز برای صرف غذا کنند و لباس‌هایشان را از لای لباسهای شسته شده در بیاورند و تا کنند. پسرهای هفت ساله می‌توانند میز و وسایل دیگر را تمیز کنند.

فرصتی برای نزدیکی و صمیمیت

 دلیل دیگری وجود دارد که کارهای خانه  را به طریقی منظم به پسران آموزش دهید که ممکن است شما را متعجب کند: گفت و گو.

 پسرها اغلب صادقانه و سریع وارد بحث‌های مربوط به پیشرفت‌های آموزشی، آسیب‌های مربوط به دوستی، یا زندگی عاشقانه‌شان نمی‌شوند این مسئله منبع یاس و دلسردی برای مادران و پدرانی بوده که علاقمند بوده‌اند از زندگی پسرشان سر در بیاورند. دلیل آن این است که مردان دوست دارند به جای صحبت رو در رو غیرمستقیم صحبت کنند. آنها دوست دارند درگیر برخی فعالیتهای مفیدی شوند که توجهشان را جلب می‌کند و همزمان با کسی که در کنارشان کار می‌کند حرف بزنند. این کار به آنها زمان می‌دهد که کلمات درست را جستجو کنند و هیچ کدام از این موضوعاتی که زنها دوست دارند رو در رو با آن بپردازند دستپاچه‌شان نکند.

 اگر دلتان می‌خواهد به پسرتان نزدیک شوید و به او کمک کنید تا نگرانیها یا خوشی‌هایش را با شما در میان بگذارد باید کارهایی را مانند کارهای خانه با هم انجام دهید. در زندگی امروزی این به معنای انجام و آموزش مهارتهای خانه داری است. خواه دارید به پسرتان کمک می‌کنید که غذای خوشمزه درست کند یا به او آموزش می‌دهید چطور ظرفهای شسته شده را برق بیندازد. اینها زمان‌هایی هستند که او شروع به صحبت با شما درباره مشکلاتش با ریاضیات یا دختری که به او دلبسته است می‌کند. ما خانواده‌ای را می‌شناسیم که از خریدن ماشین ظرفشویی امتناع می‌کنند و عاشق گفتگو به هنگام شستن ظرفها هستند. ما معتقدیم این دیوانگی است، اما همزمان تحسین برانگیز هم هست.

آموزش مهارت خانه داری

انجام کارهای خانه با پسرتان به طور جدی یاد دادن فوت و فن انجام کارها به شکلی خوب و اینکه چطور در تمیزتر و مرتب کردن زندگی سریع و موثر و خوشحال باشند روشی است که والدین و کودک می‌توانند از وجود یکدیگر لذت ببرند. گفتگوهای طولانی خوبی داشته باشند و انواع اطلاعات را به هم منتقل کنند. اگر خودتان تمام کارهای خانه را به جای پسرتان انجام دهید، نه خودتان به جایی می‌رسید و نه او.

برابری جنسیتی

 بیشتر زنان مشتاق هستند که پسران و دختران را بطور یکسان تربیت کنند. مادران امروزی از نسلی هستند که نسبت به برتری مردان و حقوق برابر بیدار شده‌اند. ما کاملاً عصبانی می‌شویم اگر ببینیم رفتار پسرمان با دختری خشونت آمیز است و اگر پسر ما خودخواه و بی رحم باشد. آشفته می‌شویم. اما احساس دیگری هم داریم اگر پسرمان در محوطه مدرسه طرد شود یا اگر ببینیم در اثر تحقیر از جانب دختران همکلاسی خود یا زنی در زندگی‌اش افسرده شده است ناراحت می‌شویم. بنابراین باید این مسیر را در پیش بگیرید: او را به عنوان فرد تایید کنید، با این حال به او اجازه ندهید خیلی به خودش مغرور باشد.

خلاصه مطالب

  1. به دنیا آوردن پسر احساسی را که به طور کلی بر درباره مردان دارید آشکار می‌کند. مراقب باشید پیش داوری‌های خیلی زاید را روی این پسر کوچولوی بی گناه اعمال نکنید.
  2. اگر تجربه‌ای با مردها نداشته‌اید مانند بزرگ شدن با برادران از آنها بخواهید به شما بگویند مرد بودن چه گونه است. از بدن پسرهای کوچولو نترسید!
  3. پسرهای کوچک عشش را از مادرشان می‌آموزند. با آنها مهربان و گرم باشید و از وجودشان لذت ببرید.
  4. به پسرتان درباره دختران و اینکه چطور به خوبی با آنها همراه شوند آموزش دهید.
  5. ظاهر پسرتان را تحسین کنید و طوری حرف بزنید که او درباره خودش احساس خوبی داشته باشد.
  6. همچنان که پسرتان بزرگ می‌شود روش فرزندپروری‌تان را با او هماهنگ کنید. به امنیت و تعادل سالم زندگی‌اش توجه داشته باشید وقتی به سن نوجوانی می‌رسد کمی فضای بیشتری به او بدهید، اما هرگز ارتباط با دنیای عجیب نگرانی‌هایش را از دست ندهید.
  7. در نوجوانی اجازه دهید از پیامدهای اعمال یا تعاملاتش تجربه کسب کند. مانند زمانی که به دلیل وقت تلف کردن به اتوبوس مدرسه نمی‌رسد. این سن یادگیری بیشتر درباره مسئولیت پذیری است.
  8. در کارهای خانه او را مشارکت دهید و در سنین اولیه او را برای آماده کردن غذا تشویق کنید و از غذایی که درست می‌کند لذت ببرید.
  9. مراقب باشید که با پسر نوجوان‌تان دعوای شدیدی راه نیندازید به ویژه اگر مادری مجرد هستید. آرام باشید سپس به طور منطقی به موضوع رسیدگی کنید.
  10. اگر از آن دسته مادران قوی یا توانا هستید پس مراقب باشید که شوهرتان را از نزدیک شدن به بچه‌ها یا انجام کارهای فرزند‌پروری‌اش باز ندارید. شما و پسرهای‌تان به مشارکت او نیاز دارید. پسرها و پدرشان را تشویق کنید به یکدیگر نزدیک شوند.

منبع: کتاب تربیت پسران

 نویسنده: استیو بیدولف

 ترجمه: شمس‌الدین حسینی و الهام آرام نیا