اعمال محدودیت برای بچه ها

والدین برای یک تنبیه سازنده چه نکاتی را باید در نظر بگیرند؟

چگونه می‌توانیم کودکان خود را تنبیه کنیم؟

 اول فکر کنید که تنبیه چقدر می‌تواند شما و بقیه اعضای خانواده را تحت تاثیر قرار دهد بعد آن را اعمال کنید. اگر کودکی دارید که می‌خواهد شما یا سایر اعضای خانواده را تحت کنترل خود داشته باشد، تنبیه او را با دقت هرچه بیشتر انتخاب کنید. اطمینان حاصل کنید که تنبیه در نظر گرفته شده فقط کودک خاطی را تحت تاثیر قرار می‌دهد نه فرد دیگری را. هیچ وقت نگوید تا وقتی که تو اتاقت را تمیز نکرده‌ای از خانه بیرون نخواهیم رفت. اگر می‌خواهید جایی بروید که او می‌خواهد برود چنین تهدیدی ممکن است کارساز باشد. اگر نخواهد برود در این صورت قدرت را از دست خود خارج کرده و آن را در اختیار کودک گذاشته‌اید. با گفتن اینکه اگر اتاقتو تمیز نکنی کسی از خانه بیرون خواهد رفت اختیار کنترل کل اعضای خانواده را به دست کودک خاطی داده‌اید. در اینجا چه کسی مورد تنبیه قرار خواهد گرفت؟

 در مورد کودکی که کسی ندارد به همراه اعضای خانواده بیرون برود چه کارهایی می‌توانید انجام دهید؟ اول برای او یک پرستار کودک بیاورید. آن وقت می‌توانید بیرون بروید و تفریح کنید. ممکن است از کودک خود بخواهید تا هزینه کل یا بخشی از پرستار کودک را بپردازد! کودک شما باید بداند که سوء رفتار او نمی‌تواند مانع بیرون رفتن سایر اعضای خانواده و تفریح آنها شود. تنبیه‌هایی را انتخاب کنید که صرفاً کودک خاطی را تحت تاثیر قرار بدهد  نه شما را. این کار شما درس عبرتی هم برای سایر بچه‌ها خواهد بود و آنها خواهند فهمید که سوء‌رفتارشان صرفاً به ضرر خود آنها تمام می‌شود.

 والدین اغلب نمی‌دانند که چطور می‌توانند از اهرم تلویزیون برای فشارآوردن به کودک خاطی استفاده کنند چون اگر مجبور باشند که آن را خاموش کنند بچه‌های دیگر هم به همراه کودک خاطی اذیت خواهند شد. پس تلویزیون را بخاطر یک کودک خاموش نکنید که در غیر اینصورت کودکان دیگر شما نیز تنبیه خواهند شد. مثل همیشه بگذارید تلویزیون را تماشا کنند فقط کودک خاطی را به اتاق دیگری بفرسید. چنین تنبیهی درست است اگر قرار باشد به خاطر یک نفر هیچ کس نتواند تلویزیون تماشا کند در این صورت کنترل خانواده را از دست خود خارج کرده و آن را در اختیار کودک قرار داده‌اید در این صورت چه کسی متنبه شده است؟ 

بهترین روش تنبیهی

از تنبیه‌هایی استفاده کنید که عملی کردن آنها آسان باشد.

این کار شما را قادر خواهد ساخت که استمرار عمل داشته باشید اگر تنبیه نامناسب یا بسیار شاق باشد کمتر خواهید توانست آن را به مورد اجرا بگذارید پدری می‌گفت که هر وقت پسرش نافرمانی می‌کند به مدت سه ساعت ویدیو گیم را برایش محروم می‌کند.

چند بار کودک خود را از ویدیو گیم محروم کرده اید؟

یک یا دو بار در هفته.

آیا در سایر روزهای هفته پسر و شما اطاعت می‌کند؟

اگر اطاعت می‌کرد آن را با شما در میان می‌گذاشتم.

چرا هر وقت پسرتان نافرمانی می‌کند شما چنین کاری را می‌کنید؟

اگر این کار را نکنم چه کنم؟ او تمام زندگیم را به هم خواهد ریخت.

همانطور که ملاحظه می‌کنید در اینجا پدر از تنبیه نامناسب استفاده می‌کند و در نتیجه نمی‌تواند آن را مستمر انجام دهد. پسر او اطاعت کردن را یاد نمی‌گیرد بلکه یاد می‌گیرد که هر وقت دلش خواست می‌تواند نافرمانی کند و صرفاً یک یا دو بار در هفته از ویدیوگیم محروم بماند. چنین طرحی به دلیل عدم استمرار مناسب نیست و لازم است پدر این کودک فکر مناسبی را جایگزین این کار کند.

 در مورد تنبیه با کودک خود حرف بزنید.

 در مورد هدف تنبیه با کودکتان حرف بزنید. وقتی این کار را می‌کنید درک و همکاری او را افزایش می‌دهید. به او بگویید که به نفع او عمل می‌کنید و دشمن او نیستید بلکه سعی می‌کنید تا به او کمک نمایید تا در آینده تصمیم بهتری بگیرد. به او بگویید که صرفاً به دنبال آرام کردن او نیستید  از اظهار نظرهای تحریک‌کننده  اجتناب کنید، صرفاً یک بار به او توضیح بدهید، سعی کنید توضیحاتتان طولانی و خسته کننده نباشد.

از تنبیه‌های واقع بینانه استفاده کنید

  • تنبیه‌های ملایم معمولاً نسبت به تنبیه‌های خشن از اثربخشی زیادی برخوردارند.
  • در موقع تنبیه آینده را نیز در نظر داشته باشید.
  • برای یک خطای جزئی از تنبیه‌های سخت استفاده نکنید.
  • تنبیه‌های مختصر و ملایم درس عبرت خوبی به کودک می‌دهند اما تنبیه‌های سخت اغلب باعث به وجود آمدن احساسات خشم و انتقام می‌شود.

 وقتی کودک احساس خطر و عصبانیت می‌کند درس عبرت زیادی نمی‌گیرد. وقتی فرزندتان بر این باور باشد که در استفاده از تنبیه منصفانه عمل نمی‌کنید در صدد انتقام یا تلافی بر می‌آید که به نوبه خود چرخه منفی را پدید می‌آورد. والدینی را سراغ داشته‌ام که کودکان خود را به خاطر کاری که ماه‌ها پیش اتفاق افتاده بود مجازات می‌کردند.

 از اعمال محدودیت به طور سازنده استفاده کنید.

 اعمال محدودیت تنبیهی مفید برای کودکان و نوجوانان است. در خانه حبس کردن نوعی اعمال محدودیت است. اعمال محدودیت به معنای فقدان یک یا چند امتیاز به مدت مشخص است. شما باید تعیین کنید که لازم است چه امتیازی را از کودک سلب نمایید. بعضی از آنها عبارتند از: از دست دادن تماشای تلویزیون یا زود به رختخواب رفتن، اعمال محدودیت در دیدار از دوستان، تلفن کردن، بازی نکردن ویدیوگیم، محدودیت از اسباب بازی و غیره.

 محدودیتی را انتخاب کنید که اجرای آن آسان باشد و صرفاً کودک خاطی را هدف قرار دهد و نه اعضای دیگر خانواده را. اعمال محدودیت برای کودکان به سوء رفتارشان فرم معروفی از تنبیه است که متاسفانه عده کمی از والدین به طور موثر از این شیوه استفاده می‌کنند. بسیاری از والدین از مدت زمانی شروع می‌کنند که خیلی طولانی است. به عنوان بزرگسال، فراموش می‌کنیم یک یا دو هفته اعمال محدودیت به معنای اعمال محدودیت دائمی برای کودک است. اعمال محدودیت طولانی اغلب نتیجه را جرو بحث، جریحه دار کردن کردن احساسات و یا خشم و عصبانیت است و نتیجه معکوس دارد و باعث می‌شود کودک شما احساس کند که به او ظلم شده است و در صدد تلافی برآید.

اعمال محدودیت برای کودک مشکلات خاص خود را دارد. بسیاری از کودکانی که دچار اعمال محدودیت و یا حبس خانگی از طرف والدینشان می‌شوند احساس ناامیدی می‌کنند. بدون امید دلیل زیادی برای رفتار مطلوب ندارند. آنها پیش خود می‌گویند که چرا باید رفتار خوبی داشته باشم؟ من به مدت یک هفته به هیچ وجه نمی‌توانم بیرون بروم. بعد تصمیم می‌گیرند که سایر اعضای خانواده خود را به تلافی در خانه گرفتار کنند. این مشکل راه حل عملی دارد. اگر تصمیم گرفته‎اید که  کودک خود را در خانه حبس کنید روزهای زوج هفته را انتخاب کنید، بستگی به شدت سوء رفتار کودک و مطابق با سن او شش یا هفت یا دوازده روز را انتخاب کنید. دوازده روز معمولاً بیشترین اثر بخشی را دارد. بیشتر از آن باعث خواهد شد تا کودک شما به فکر تلافی بیفتد. بعد به کودک خود توضیح دهید که یک رفتار خوب یک روز از دوره اعمال محدودیت را کم خواهد کرد. این روش بسیار موثر است و به کودک می‌فهماند که شما نمی‌خواهید در حق او بی‌انصافی به خرج بدهید همچنین به او می‌فهماند که حتی با وجود اعمال محدودیت باز هم از او انتظار دارید تا درست رفتار کند. محدود شدن مجوز عدم همکاری نیست. مهمتر از همه این رویکرد برای داشتن رفتار صحیح انگیزه بسیار قوی به کودک می‌دهد. موفقیت راهبرد مزبور به این موضوع بستگی دارد که شما چه تعریفی از رفتار صحیح داشته باشید فصل آنچه که به کودک خود گفته‌اید، برگردید. این کار کمک زیادی می‌کند تا آنچه مورد نظر شماست روی کاغذ آورده شود.

تنبیه از راه اعمال محدودیت

 مقررات حذف یک روز از روزهای محدودیت

  • انجام دادن آنچه از تو خواسته شده است.
  • با لحن خوب و مودبانه صحبت کردن
  • با خواهر خود مهربان و مودب بودن

 اطمینان حاصل کنید که رفتار خوب واقعا رفتار خوب باشد. روزی را از روزهای محدودیت را کم نکنید مگر اینکه کودک شما شایسته آن باشد. اگر به راحتی روزها را از روزهای محدودیت کنید، هدف این رویکرد را از بین خواهید برد. کودک شما محدود خواهد شد اما با این حال به فعالیت‌های دیگر خواهد پرداخت. به عنوان مثال: کودک می‌تواند از برقراری تماس تلفنی، به مدت چند روز محروم شود اما با این حال شاید بتواند مجوز استفاده از سی دی جدید را از شما بگیرد. با معلمان پیش دبستانی سر و کار داشته‌ام که این روش را تغییر داده‌اند. آنها از اعمال محدودیت به مدت چند دقیقه استفاده می‌کنند. وقتی که کودکی از اسباب بازی خود بد استفاده می‌کند به مدت ۱۰ دقیقه از بازی کردن با آن محروم می‌شود. اگر کودک رفتار خود را اصلاح کرد می‌تواند اسباب بازی خود را حداکثر ظرف ۵ دقیقه پس بگیرد.

منبع: کتاب چگونه با کودک خود رفتار کنیم

 نویسنده: دکتر سال سیور

 مترجم: جواد شافعی مقدم