دلایل انقباضات زایمانی

شروع انقباضات زایمانی و تاثیر این انقباضات در روند زایمان

 راهنمای زایمانی آسان

تمرینات تنفسی لاماز چیست؟

 با کمک این تمرینات شما قادر خواهید بود در هر مرحله از زایمان تنفسهای هدایت شده و انقباضات زایمانی را داشته باشید که انجام صحیح آنها می‌تواند موجب کاهش دردهای زایمان شود.

 

چرا تنفس‌های لاماز موجب کاهش دردهای زایمان می‌شود؟

 این تنفس‌ها تا حدودی به شل شدن بدن کمک می‌کند. همچنین موجب انحراف ذهن از انقباضات زایمانی می‌شود. از مزایای جانبی این تنفسها کمک به اکسیژن رسانی کامل و کافی به نوزاد است.

 

تنفس‌های لاماز چگونه انجام می‌شود؟

 مراحل زایمان معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شوند:

۱٫    مرحله اولیه یا نهفته

۲٫    مرحله ثانویه یا فعال

 تنفس در هر مرحله با توجه به نیازهای جسمی مادر متفاوت است.

 

مرحله اول زایمان

 از آغاز این انقباضات زایمانی و بسته بودن دهانه رحم تا زمانی که دهانه رحم در حدود ۴ سانتی متر باز و به همین نسبت نازک شود را مرحله اولیه زایمان گویند. در این مرحله شما هر ده  دقیقه حدود  یک تا سه  مورد از انقباضات زایمانی را خواهید داشت. هر انقباض تقریباً ۳۰ تا ۶۰ ثانیه طول می‌کشد. این مرحله در واقع مرحله ابتدایی زایمان است. در این مرحله تنفسها باید عمیق و آرام باشد. هوا را از بینی وارد ریه‌ها کرده و از بین لب‌ها خارج کنید. این تنفس به شل و سبک سازی بدن کمک می‌کند.

 

مرحله فعال زایمان

 انقباضات زایمانی شدید در این مرحله آغاز شده و منجر به نازک شدن و باز شدن دهانه رحم به میزان ده سانتیمتر و تولد نوزاد می‌شود. انقباضات زایمانی در این مرحله معمولاً هر سه دقیقه تکرار شده و هر انقباض حدود ۳۰ تا ۹۰ ثانیه طول می‌کشد. شیوه تنفس لاماز در ابتدا و انتهای فاز فعال انقباضات زایمانی و همچنین در هنگام زایمان کمی با هم متفاوت است.

 

شیوه تنفس در ابتدای مرحله فعال زایمان

 در این زمان انقباضات زایمانی هنوز شدت زیادی ندارند. در شروع هر انقباض تنفس‌‌ها ‌عمیق و آرام است. (همانند تنفس های مرحله نهفته است) تا هنگامی که انقباضات زایمانی در حال افزایش است می‌توانید ادامه دهید. زمانی که به اوج انقباضات زایمانی نزدیک شده متناسب با شدت انقباضات تنفسهای سطحی و کوتاه داشته باشید. همان طور که از شدت انقباض کاسته می‌شود، تنفس‌های عمیق و آرام را می‌توانید از سر بگیرید.

 

 

 شیوه تنفس در انتهای مرحله فعال زایمان

 در این مرحله انقباضات زایمانی شدیدتر از قبل شده و شما به موعد زایمان نزدیک تر می‌شوید. در این مرحله ممکن است بخواهید زور بزنید و بچه را خارج کنید؛ اما چون دهانه رحم هنوز به طور کامل باز نشده پزشک از شما می‌خواهد هنوز زور نزنید. تنفس مخصوص این مرحله می‌تواند از تمایل جسمی شما به زور زدن تا حدودی بکاهد. در شروع هر انقباض  در این مرحله تنفس‌های عمیق و آرام، همچون تنفسهای مرحله اول زایمان داشته باشید. هنگامی که به این انقباضات زایمانی نزدیک شدید تنفسهای سطحی و کوتاه داشته باشید به این صورت که ۵ نفس سطحی و کوتاه بکشید و بازدم تنفس پنجم را با فشار از دهان فوت کنید. این شیوه تنفس را ادامه دهید تا زمانی که از انقباضات زایمانی کاسته شده و سپس چند نفس عمیق و آرام تا خاتمه انقباض داشته باشید.

 

 شیوه تنفس در هنگام زایمان

 در این زمان دهانه رحم شما کاملاً باز شده و می‌خواهید با زور زدن جنین را خارج کنید. در این مرحله فواصل انقباضات زایمانی بسیار کم شده و مدت انقباضات نیز معمولاً بیشتر می‌شود. به همین دلیل تنفس صحیح برای اکسیژن رسانی به جنین بسیار مهم است که طرفین در این مرحله همانند مراحل دیگر زایمان با نفسهای عمیق و آرام است. هنگامی که احساس کردید می‌خواهد زور بزنید، یک نفس عمیق کشیده و بازدم را به تدریج در هنگام زور زدن از دهان خارج کنید و مجدد اگر در مرحله زور زدن هستید به همین شیوه نفس بکشید. هنگامی که از اوج انقباضات زایمانی کاسته شد، تنفسهای عمیق داشته باشید در این مرحله به خصوص سعی کنید عضلات کف لگن و لگن شل و سبک نگه داشته شوند تا نوزاد بتواند راحت‌تر و سریع‌تر خارج شود و به دنیا بیاید.

 

تولد نوزاد

چند نکته در رابطه با شیوه تنفس لاماز

۱٫   تنفس مرحله اول زایمان، شکل اصلی تنفس شما است. تا آنجا که امکان دارد حتی در مرحله فعال به این شیوه تنفس ادامه دهید. حتی کتاب‌های آموزشی لاماز تأکید کردند اگر زائو بتواند در تمام مراحل زایمان از این تنفس استفاده کند بسیار خوب است.

۲٫   زمانی که امکان پذیر بود و یا شیوه تنفسی دیگر موثر نبود به تنفس مرحله اول زایمان برگردید.

۳٫   همیشه شدت پاسخ تنفسی خود را با شدت انقباضات هماهنگ کنید.

۴٫   همواره سعی کنید عمل تنفس را آهسته و بی صدا و آرام انجام دهید.

۵٫   احساس سرگیجه وسبکی در سر می‌تواند به علت افزایش اکسیژن خون به علت تنفس سریع و نامتناسب ایجاد شود. در این حال می‌توانید تا مدتی در کیسه پلاستیکی نفس بکشید یا تنفس عادی خود را داشته باشید تا احساس سرگیجه برطرف شود.

 

آیا زایمان دردناک است؟

سزارین و زایمان طبیعی هر دو با احساس درد توامند. اما میان احساس درد زایمان طبیعی و سزارین چند تفاوت عمده وجود دارد که در زیر به چند مورد آن اشاره می کنیم:

·  علت درد

آنچه به عنوان درد زایمان طبیعی گفته می‌شود در واقع انقباضات رحمی برای تولد نوزاد است. با هر انقباض قسمتی از دهانه رحم باز و نرم شده و شما به لحظه زایمان نزدیک تر می‌شوید. اما علت دردهای سزارین در واقع پاسخ بدن به جراحت شکمی است و هیچ منفعت خاصی ندارد. توجه به علت درد در میزان تحمل و آستانه درد بسیار موثر است.

· زمان استراحت

بعد از هر انقباض زایمان طبیعی که به صورت درد حس می‌شود زمانی برای استراحت شما وجود دارد. این زمان معمولاً از مدتی که شما احساس درد می‌کنید بیشتر است. در این فاصله شما می‌توانید استراحت کنید و تجدید قوا داشته باشید. اما دردهای ناشی از سزارین دردهای ممتدی است که قطع نمی‌شود و شما زمانی برای استراحت ندارید.

·  لزوم استفاده از مسکن

اگر بیاموزید که هنگام بروز انقباضات رحمی با استفاده از روش‌های کاهش دردهای زایمان با این انقباضات همراه شوید، دردهای زایمانی بسیار قابل تحمل می‌شوند و نیاز به استفاده از داروهای مسکن و مخدر که عوارض جانبی خاص خود را دارند نیست؛ اما دردهای ناشی از سزارین که به علت جراحت شکمی است دردهای ممتدی است که تا مدتی قطع نمی‌شود و شما برای تسکین این درد نیاز به مسکن و مخدرهای قوی دارید.

·  از دیدگاه روانشناسی

از بعد روانی دردهای زایمان طبیعی به امید زایمان و رسیدن به لحظه تولد نوزاد بهتر تحمل می‌شوند. اما دردهای ناشی از سزارین بعد از تولد نوزاد بوده و زمانی است که بعد از نه ماه انتظار مشتاق دیدار فرزندش است و ناتوانی در آغوش کشیدن یا شیردهی به نوزاد در این زمان موجب احساس اندوه و ناامیدی خواهد شد. به همین علت و علل مشابه مادران بعد از جراحی سزارین با احتمال بیشتری مبتلا به افسردگی بعد از زایمان می‌شوند.

 

منبع: کتاب ماه به ماه با بارداری

مولف: هنگامه صدرایی